Włosy | charakterystyka opis budowa włosa
Włosy stanowią ozdobę harmonizującą z pozostałymi cechami fizycznymi człowieka.Chronią również przed działaniem czynników zewnętrznych, termicznych, klimatycznych, biologicznych np. zakażeniem, zranieniem uderzeniem lub uciskiem. Duża powierzchnia włosów porastająca głowę ułatwia parowanie potu wydzielanego przez gruczoły potowe skóry głowy, a tym samym ochłodzenie tej skóry co chroni przed przegrzaniem oraz promieniowaniem słonecznym. Włosy łącznie ze znajdującym się miedzy nimi powietrzem tworzą powłokę izolacyjną chroniącą i zabezpieczającą głowę przed ujemnymi wpływami atmosferycznymi stąd też łysienie. Łysienie zmniejsza odporność organizmu na udary słoneczne, przeziębienia i inne dolegliwości. Włosy są tworami przydatków skóry pochodzenia naskórkowego. Włos składa się z korzenia i trzonu czyli łodygi.
KORZEŃ WŁOSA
W skórze wewnątrz pochewkowatego wgłębienia naskórka zwanego mieszkiem włosowym, znajduje się korzeń włosa. Ujście mieszka (torebki włosowej) znajduje się w pobliżu powierzchni skóry. W odległości 1/3 długości korzenia od naskórka (nasady) znajduje się lejek, który stanowi ujście gruczołu łojowego. W dolnej części korzenia włos jest zrośnięty z torebką włosową, a w górnej części do ujścia gruczołu łojowego wyrasta luźno. Najbardziej rozszerzoną dolną część korzenia włosa nazywamy opuszką lub cebulką włosową. Jest ona jedyną żywą częścią włosa i tutaj następuje jego wzrost. Dolna część opuszki włosa jest rozwidlona w jej wgłębieniu tkwi brodawka włosa z naczyniami krwionośnymi doprowadzającymi do opuszki podstawowe składniki odżywcze i tlen , a odprowadzającymi zbędne produkty przemiany materii. Tutaj również dochodzą włókna nerwowe. Długość korzenia włosa wynosi około 2,7-4,0 mm. Jest on zbudowany z torebki wewnętrznej i torebki zewnętrznej i mieszka włosowego.
TOREBKA WŁOSOWA
Jest położona ukośnie w stosunku do powierzchni skóry. W górnej części torebki włosowej ma ujście gruczoł łojowy, zaś do dolnej jest przyczepiony mięsień przywłośny regulujący napięcie skóry i włosa. Na skutek bodźców nerwowych (strachu lub zimna) następuje skurcz mięśnia przywłośnego. Powoduje to ucisk na gruczoł łojowy, który wydziela łój zabezpieczając organizm przed zimnem. Zjawisko to można łatwo zaobserwować na skórze porośniętej przez tzw. meszek. W przypadku zimna obserwujemy tzw. gęsią skórkę. Włos przyjmuje pozycję bardziej pionową.
GRUCZOŁY ŁOJOWE
Wydzielina gruczołu łojowego jest głównym składnikiem powłoki lipidowej zabezpieczającej i pielęgnującej włosy oraz skórę, jak również chroniącej przed przenikaniem do wnętrza niepożądanych substancji. Powłoka lipidowa czyli ochronna ma odczyn kwaśny - pH 4,6 do pH 5,6. Dzięki temu ma właściwości bakteriobójcze i grzybobójcze.
TRZON WŁOSA
Często zwany jest również łodygą włosa. Jest to część wyrastająca ponad powierzchnię skóry. Składa się z trzech warstw o odmiennej budowie, a mianowicie:
1. Warstwy rdzeniowej.
2. Warstwy korowej włosa.
3. Łuski włosowej zwanej również osłonką włosa.
WARSTWA RDZENIOWA
Jest nazywana warstwą środkową włosa. Nie występuje ona we włosach bardzo cienkich nie stwierdza się jej również we włosach z wełnistym meszkiem włosowym, a we włosach normalnych tzn. włosach o grubości 0,060 do 0,080 mm (czyli 60 do 80 nm) jest ona również tylko w dolnej częściach włosów, zanika w miarę wzrostu włosa ponad powierzchnię skóry czyli jest to warstwa zanikająca we włosach ludzkich.
WARSTWA KOROWA
Stanowi ponad 80 % substancji włosa ludzkiego stad wynika , że nie ma zabiegu fryzjerskiego, który nie wywierałby na tę warstwę większego lub mniejszego wpływu. Warstwa korowa zbudowana jest (w przekroju poprzecznym) z około 100-400 komórek wrzecionowych o średnicy 0,001 do 0,006 mm (1 do 6 nm) i nie ma 15-krotnie większej długości. Wewnątrz tych komórek można dostrzec resztki obumarłych jąder komórkowych również usytuowanych podłużnie. Wokół każdego jądra znajdują się bardzo liczne mikrofibryle (300-700 tys.). Są one zawieszone w substancji wypełnaijącej, zwanej także kitową stanowiącej około 40% substancji zdrowego włosa. Substancja wypełniająca oraz fibryle są zbudowane z keratyny. Pod mikroskopem elektronowym można stwierdzić , że mikrofibryle składają się z 11 protofibryl utworzonych przez spirale peptydowe-po 3 spirale w każdej protofibryli. Jedna spirala poptydowa zawiera ponad 1000 atomów węgla, tlenu, azotu, wodoru, siarki w proporcji : C-49,6%, O-23,2%, N-16,8%, H-6,4%, S-4,0%. W tak zbudowanych cząsteczkach występują wiązania podłużne, poprzeczne i co decyduje o znacznej wytrzymałości substancji keratynowej i jej elastyczności oraz umożliwia przekształcenia zachodzące na włosach podczas zabiegów fryzjerskich.
ŁUSKA WŁOSOWA
Jest zbudowana z nie mniej niż 4 do 12 nałożonych na siebie warstw bezbarwnych i przezroczystych osłonek uwarstwionych, ściśle przylegających do siebie. Widoczne obrzeże łuski ma nieregularną budowę. Szczotkując lub czesząc włosy od nasady ku końcom polerujemy, łuska włosowa, pod wpływem substancji lekko zasadowych, takich jak przy pH 7,5 do pH9,5 pęcznieje podobnie jak warstwa korowa, a ponadto rozchyla się. Natomiast pod wpływem substancji kwaśnych przy około pH 4,5 następuje zamykanie łusek i ściąganie warstwy korowej. Łuska zamyka się i mocno przywiera do warstwy korowej, a włos zostaje przez to znacznie wzmocniony.
BUDOWA CHEMICZNA
Włos zbudowany jest ze zrogowaciałej substancji białkowej , zwanej keratyną, którą stanowią cząsteczki aminokwasów połączonych w makrocząsteczki polipeptydowe powstające w wyniku polikondensacji. Włókna keratynowe zbudowane są z białek występujących w postaci Alfa i Beta - keratyny różniących się odpornością na działanie zasad, kwasów, utleniaczy, reduktorów i enzymów. Podstawowym aminokwasem wchodzącym w skład keratyny jest cystyna stanowiąca 10-15 % substancji keratynowej. Poszczególne właściwości keratynowe składają się z fibryl, utworzonych z łańcuchów polipeptydowych umieszczonych w postaci spiralnej blisko siebie i połączonych 3 rodzajami wiązań:
- mostkami cystynowymi,
- mostkami jonowymi(wiązanie typu soli),
- mostkami wodorowymi.
Mostki cystynowe są bardzo mocne i odznaczają się wysoką energią (60-120 kcal/mol). Występują one między różnymi łańcuchami keratyny, stąd bywają nazywane wiązaniami głównymi kowalencyjnymi lub siłami walencyjnymi.
Mostki jonowe występują między grupami zasadowymi reszt aminokwasów, znajdujących się w jednym z głównych łańcuchów pilipeptydowych i grupami kwasowymi reszt aminokwasów występujących w innym łańcuchu. Energia takiego wiązania może wynosić 50-100k cal/mol.
Mostki wodorowe charakteryzują się dość niską energią wiązania 2,5 do 10 kcal/mol. Wywierają jednak znaczny wpływ na wewnętrzną stabilizacje struktury łańcuchów polipeptydowych we włóknach keratynowych.
Sposób połączenia łańcuchów polipeptydowych wywierają zasadniczy wpływ na kształcenie się wielu fizycznych i chemicznych cech włosa, a przede wszystkim jego wytrzymałość.
Odpowiedzi
Włosy | charakterystyka opis budowa włosa
Włosy stanowią ozdobę harmonizującą z pozostałymi cechami fizycznymi człowieka.Chronią również przed działaniem czynników zewnętrznych, termicznych, klimatycznych, biologicznych np. zakażeniem, zranieniem uderzeniem lub uciskiem. Duża powierzchnia włosów porastająca głowę ułatwia parowanie potu wydzielanego przez gruczoły potowe skóry głowy, a tym samym ochłodzenie tej skóry co chroni przed przegrzaniem oraz promieniowaniem słonecznym. Włosy łącznie ze znajdującym się miedzy nimi powietrzem tworzą powłokę izolacyjną chroniącą i zabezpieczającą głowę przed ujemnymi wpływami atmosferycznymi stąd też łysienie. Łysienie zmniejsza odporność organizmu na udary słoneczne, przeziębienia i inne dolegliwości. Włosy są tworami przydatków skóry pochodzenia naskórkowego. Włos składa się z korzenia i trzonu czyli łodygi.
KORZEŃ WŁOSA
W skórze wewnątrz pochewkowatego wgłębienia naskórka zwanego mieszkiem włosowym, znajduje się korzeń włosa. Ujście mieszka (torebki włosowej) znajduje się w pobliżu powierzchni skóry. W odległości 1/3 długości korzenia od naskórka (nasady) znajduje się lejek, który stanowi ujście gruczołu łojowego. W dolnej części korzenia włos jest zrośnięty z torebką włosową, a w górnej części do ujścia gruczołu łojowego wyrasta luźno. Najbardziej rozszerzoną dolną część korzenia włosa nazywamy opuszką lub cebulką włosową. Jest ona jedyną żywą częścią włosa i tutaj następuje jego wzrost. Dolna część opuszki włosa jest rozwidlona w jej wgłębieniu tkwi brodawka włosa z naczyniami krwionośnymi doprowadzającymi do opuszki podstawowe składniki odżywcze i tlen , a odprowadzającymi zbędne produkty przemiany materii. Tutaj również dochodzą włókna nerwowe. Długość korzenia włosa wynosi około 2,7-4,0 mm. Jest on zbudowany z torebki wewnętrznej i torebki zewnętrznej i mieszka włosowego.
TOREBKA WŁOSOWA
Jest położona ukośnie w stosunku do powierzchni skóry. W górnej części torebki włosowej ma ujście gruczoł łojowy, zaś do dolnej jest przyczepiony mięsień przywłośny regulujący napięcie skóry i włosa. Na skutek bodźców nerwowych (strachu lub zimna) następuje skurcz mięśnia przywłośnego. Powoduje to ucisk na gruczoł łojowy, który wydziela łój zabezpieczając organizm przed zimnem. Zjawisko to można łatwo zaobserwować na skórze porośniętej przez tzw. meszek. W przypadku zimna obserwujemy tzw. gęsią skórkę. Włos przyjmuje pozycję bardziej pionową.
GRUCZOŁY ŁOJOWE
Wydzielina gruczołu łojowego jest głównym składnikiem powłoki lipidowej zabezpieczającej i pielęgnującej włosy oraz skórę, jak również chroniącej przed przenikaniem do wnętrza niepożądanych substancji. Powłoka lipidowa czyli ochronna ma odczyn kwaśny - pH 4,6 do pH 5,6. Dzięki temu ma właściwości bakteriobójcze i grzybobójcze.
TRZON WŁOSA
Często zwany jest również łodygą włosa. Jest to część wyrastająca ponad powierzchnię skóry. Składa się z trzech warstw o odmiennej budowie, a mianowicie:
1. Warstwy rdzeniowej.
2. Warstwy korowej włosa.
3. Łuski włosowej zwanej również osłonką włosa.
WARSTWA RDZENIOWA
Jest nazywana warstwą środkową włosa. Nie występuje ona we włosach bardzo cienkich nie stwierdza się jej również we włosach z wełnistym meszkiem włosowym, a we włosach normalnych tzn. włosach o grubości 0,060 do 0,080 mm (czyli 60 do 80 nm) jest ona również tylko w dolnej częściach włosów, zanika w miarę wzrostu włosa ponad powierzchnię skóry czyli jest to warstwa zanikająca we włosach ludzkich.
WARSTWA KOROWA
Stanowi ponad 80 % substancji włosa ludzkiego stad wynika , że nie ma zabiegu fryzjerskiego, który nie wywierałby na tę warstwę większego lub mniejszego wpływu. Warstwa korowa zbudowana jest (w przekroju poprzecznym) z około 100-400 komórek wrzecionowych o średnicy 0,001 do 0,006 mm (1 do 6 nm) i nie ma 15-krotnie większej długości. Wewnątrz tych komórek można dostrzec resztki obumarłych jąder komórkowych również usytuowanych podłużnie. Wokół każdego jądra znajdują się bardzo liczne mikrofibryle (300-700 tys.). Są one zawieszone w substancji wypełnaijącej, zwanej także kitową stanowiącej około 40% substancji zdrowego włosa. Substancja wypełniająca oraz fibryle są zbudowane z keratyny. Pod mikroskopem elektronowym można stwierdzić , że mikrofibryle składają się z 11 protofibryl utworzonych przez spirale peptydowe-po 3 spirale w każdej protofibryli. Jedna spirala poptydowa zawiera ponad 1000 atomów węgla, tlenu, azotu, wodoru, siarki w proporcji : C-49,6%, O-23,2%, N-16,8%, H-6,4%, S-4,0%. W tak zbudowanych cząsteczkach występują wiązania podłużne, poprzeczne i co decyduje o znacznej wytrzymałości substancji keratynowej i jej elastyczności oraz umożliwia przekształcenia zachodzące na włosach podczas zabiegów fryzjerskich.
ŁUSKA WŁOSOWA
Jest zbudowana z nie mniej niż 4 do 12 nałożonych na siebie warstw bezbarwnych i przezroczystych osłonek uwarstwionych, ściśle przylegających do siebie. Widoczne obrzeże łuski ma nieregularną budowę. Szczotkując lub czesząc włosy od nasady ku końcom polerujemy, łuska włosowa, pod wpływem substancji lekko zasadowych, takich jak przy pH 7,5 do pH9,5 pęcznieje podobnie jak warstwa korowa, a ponadto rozchyla się. Natomiast pod wpływem substancji kwaśnych przy około pH 4,5 następuje zamykanie łusek i ściąganie warstwy korowej. Łuska zamyka się i mocno przywiera do warstwy korowej, a włos zostaje przez to znacznie wzmocniony.
BUDOWA CHEMICZNA
Włos zbudowany jest ze zrogowaciałej substancji białkowej , zwanej keratyną, którą stanowią cząsteczki aminokwasów połączonych w makrocząsteczki polipeptydowe powstające w wyniku polikondensacji. Włókna keratynowe zbudowane są z białek występujących w postaci Alfa i Beta - keratyny różniących się odpornością na działanie zasad, kwasów, utleniaczy, reduktorów i enzymów. Podstawowym aminokwasem wchodzącym w skład keratyny jest cystyna stanowiąca 10-15 % substancji keratynowej. Poszczególne właściwości keratynowe składają się z fibryl, utworzonych z łańcuchów polipeptydowych umieszczonych w postaci spiralnej blisko siebie i połączonych 3 rodzajami wiązań:
- mostkami cystynowymi,
- mostkami jonowymi(wiązanie typu soli),
- mostkami wodorowymi.
Mostki cystynowe są bardzo mocne i odznaczają się wysoką energią (60-120 kcal/mol). Występują one między różnymi łańcuchami keratyny, stąd bywają nazywane wiązaniami głównymi kowalencyjnymi lub siłami walencyjnymi.
Mostki jonowe występują między grupami zasadowymi reszt aminokwasów, znajdujących się w jednym z głównych łańcuchów pilipeptydowych i grupami kwasowymi reszt aminokwasów występujących w innym łańcuchu. Energia takiego wiązania może wynosić 50-100k cal/mol.
Mostki wodorowe charakteryzują się dość niską energią wiązania 2,5 do 10 kcal/mol. Wywierają jednak znaczny wpływ na wewnętrzną stabilizacje struktury łańcuchów polipeptydowych we włóknach keratynowych.
Sposób połączenia łańcuchów polipeptydowych wywierają zasadniczy wpływ na kształcenie się wielu fizycznych i chemicznych cech włosa, a przede wszystkim jego wytrzymałość.