Leopold Staff: „Wysokie drzewa”
Leopold Staff:
„Wysokie drzewa” - monumentalny, wzniosły i piękny obraz drzew o zachodzie słońca, oddziaływanie przyrody na człowieka - daje poczucie spokoju ducha i ciszy, wyzwala moce twórcze; franciszkańska fascynacja przyrodą; prosty język, ale dystyngowane wyrażenia i synestezja (przeniesienie wrażeń jednego zmysłu na inny) tu: zapach zielony, złoty itp.; ciekawym chwytem jest klamrowa budowa: "Cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa".
”Kartoflisko” - klasyczna forma, wzniosły język - tematyka banalna - zbieranie kartofli; bardzo realistyczny obraz, bogaty w szczegóły, oddziałuje na wyobraźnię; nastrój powagi, smutku (pora roku - jesień; kolorystyka, deszcz lekki, efekty dźwiękowe - krzyk wron, odgłos ziemniaków o kubły, epitety dobrane); prostymi środkami wyrazu oddaje hołd codzienności oraz jest to poetyckie pożegnanie jesieni.
”Ars Poetica” - wiersz zawiera skrót programu poetyckiego. Poezja ma utrwalać przelotne, chwilowe uczucia, myśli, doznania i zdarzenia, ma być łatwa w odbiorze, komunikatywna. Echo z dna serca - uczucia najbardziej intymne, doznania, emocje ulotne, nieuchwytne. Treścią ma być to, co przemija, cechą charakterystyczną są rymy i dźwięki. Podmiot liryczny chce być zrozumiały, szczery
„Poeta” - wiersz ten określa miejsce poety w społeczeństwie, uczucia poety są odmienne od odczuć innych ludzi, musi być w stanie odzwierciedlać wszystkie uczucia. Poeta jest wyrazicielem uczuć przeciwstawnych nastrojom ogółu





